നിനക്കായ്..

on Wednesday, February 4, 2009




ഞാനും അവളും,
ഞങ്ങളെ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന
അദൃശ്യമായൊരു സ്വര്‍ണ്ണ നൂലായിരുന്നു
സ്നേഹം.
ഒരു ദാഹമായി, വികാരമായി
അവളത് ആവോളമെനിക്ക്
പകര്‍ന്നു തരുമ്പോള്‍,
ആ കനക നൂലുകള്‍ എന്നെ
ഒരു മുല്ലവള്ളിയെന്നോണം
വരിഞ്ഞു മുറുക്കുമ്പോള്‍
അതെന്നെ മെല്ലെ നോവിച്ചിരുന്നുവോ ?

അവളറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരിക്കലും
എന്നെ നോവിക്കില്ലെന്നറിയുമെങ്കിലും
ആ നോവിനെ ഞാന്‍ ആസ്വദിച്ചിരുന്നു
ഒരു ലഹരിപോലെ അനുഭവിച്ചിരുന്നു
എന്റെ, എന്റേതു മാത്രമായ
ഈ കാതുകളെ ഈ ചുണ്ടുകളെ
കാണാന്‍ എനിക്കൊരു
കണ്ണാടി സഹായിയാവണം
എന്നാല്‍ അവളുടെ വിടര്‍ന്ന
കണ്ണുകളില്‍ ഞാനെന്റെ
കാതുകളെ, ചുണ്ടുകളെ കണ്ടു
അവളില്‍ ഞാനെന്നെ
കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നോ ?

പക്ഷേ,
പുലര്‍ക്കാല സ്നേഹത്തിന്‍ ദീര്‍ഘമാംനിഴലുപോലെ,
അകലങ്ങള്‍ കുറഞ്ഞ്,കുറഞ്ഞ്;
എന്നിലേയ്ക്ക് അടുത്ത്, ഒടുവില്‍
എന്റെ കാല്‍ച്ചുവട്ടിലേയ്ക്ക് മാത്രം
ഒതുങ്ങിയപ്രണയം...
അകലങ്ങളിലേയ്ക്ക്, പിന്നെ
ശൂന്യതയിലേയ്ക്ക്...
വിലയം പ്രാപിക്കുന്നു!

ഇന്നു വീണ്ടും ഞാനെന്‍
നിഴലിനെ തേടുന്നു...
എന്നെ തേടുന്ന്....
വൃഥായെന്നറിഞ്ഞും..

മൂന്നു മുഖങ്ങള്‍

on Tuesday, January 22, 2008

അമ്മ

ഭാര്യക്ക് സമ്മാനമായി നല്‍കാന്‍ കുറച്ച് ദൂരെ ഒറ്റക്ക് താമസിക്കുന്ന അമ്മയുടെ കരള്‍ പറിച്ചെടുത്ത് സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിലെക്ക് നടക്കുന്നതിനിടെ വയല്‍ വരമ്പിലെ മണ്‍ തിട്ടയില്‍ തട്ടി കാലൊന്നിടറിയപ്പോള്‍ അയാളൂടെ കൈയ്യിലെ സഞ്ചിയിലിരുന്ന കരള്‍ ഒന്ന് പിടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു " മോനേ, സൂക്ഷിച്ച്..."

------------------------------------------------------------------------------------------

ഭാര്യ

രോഗം തളര്‍ത്തിയ ശരീരവും ശൂന്യമായ ഭാവിയേയും ബാങ്കിന്റെ ജപ്തി നടപടികളേയും അഭിമുഖീകരിക്കനാവാതെ ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ച അയാള്‍ തന്റെ ഞരമ്പിലൂടെ വിഷം സിരകളില്‍ എത്തിയ ഏതോ നിമിഷത്തില്‍ തന്റെ ദുര്‍‌വിധിയോര്‍ത്തു കരഞ്ഞു.

അതേ സമയം അടുത്ത മുറിയില്‍ അയാളുടെ ഭാര്യയും കരയുകയായിരുന്നു....ഏതോ ടിവി ചാനലിലെ റിയാലിറ്റി ഷോയുടെ എലിമിനേഷന്‍ റൗണ്ട് കണ്ടിട്ടാണെന്നു മാത്രം....!!
------------------------------------------------------------------------------------------

ഒട്ടകം


മരുഭൂമിയില്‍ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ കച്ചവടക്കാരന്‍ കൈയ്യില്‍ കരുതിയിരുന്ന ഭക്ഷണപാനീയങ്ങള്‍ തീര്‍ന്ന് ദാഹത്താല്‍ ആ മരുഭൂമിയില്‍ തളര്‍ന്നു വീണു. ചുറ്റും നിഴലിന്റെ കണികപോലും കണ്ടെത്തനാവാതെ. സൂര്യതാപത്താല്‍ തളര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന യജമാനനു സമീപം ഉണ്ടായിരുന്ന അയാളുടെ ഒട്ടകം തന്റെ കഴുത്ത്, പൊള്ളുന്ന വെയിലില്‍ നിന്നും അയാള്‍ക്ക് ഒരു ചെറു മറ സൃഷ്‌ടിച്ച് കിടന്നു. മുഖത്ത് ആശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു തണല്‍ പതിച്ച അയാല്‍ കണ്ണു തുറന്നു. ചില നിമിഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം ചാടി എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ കൈയിലെ ചെറിയ കത്തി ആ ഒട്ടകത്തിന്റെ വിശാലമായ കഴുത്തില്‍ പിടച്ചു നില്‍‌ക്കുന്ന ഞരമ്പുകളിലേക്ക് കുത്തിയിറക്കി. മുറിവിലൂടെ കുത്തിയൊലിച്ച ചുടുചോര കുടിച്ച് അയാള്‍ ദാഹത്തിനു ആശ്വാസം കണ്ടെത്തി.


ഒട്ടകത്തിന്റെ കണ്ണിലൂടെ കുത്തിയൊലിച്ച കണ്ണീര്‍ ഒരു നീര്‍ച്ചാല്‍ കണക്കെ മരുഭൂമിയിലെ പൊരിമണലില്‍ പതിച്ചു... തന്റെ യജമാനന്റെ ക്രൂരതയില്‍ മനം നൊന്താണൊ അതോ യജമാനന്റെ ജീവന്‍ രക്ഷിക്കാനായതിന്റെ ചാരിതാത്ഥ്യമാണൊ ആ കണ്ണീരിന്റെ സാരം..? അതറിയാന്‍ നാം മനുഷ്യന്റെ വിവേചന ബുദ്ധി മതിയാവില്ലല്ലോ...

ഒരു സംശയം, ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ...???

on Friday, December 21, 2007

ഈ ഡിസമ്പറില്‍ ബൂലോകത്ത് ഉദയം ചെയ്ത ചില ബ്ലോഗുകളില്‍ ഒന്നാണ് "നിറങ്ങളുടെ കാഴ്ചകള്‍".


അതിലെ ആദ്യപോസ്റ്റ് "പ്രിയപെട്ട കൊച്ചുകൂട്ടുകാരി" വായിച്ചപ്പോള്‍ മുന്‍പ് എവിടെയോ വായിച്ചു മറന്നത് പോലെ. ആ ബ്ലോഗറുടെ പുതിയ പോസ്റ്റ് "ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചവള്‍" വായിച്ചപ്പോള്‍ സംശയം ബലപ്പെട്ടു. ഞാന്‍ അക്കാര്യം ഒരു കമന്റിലൂടെ അവരെ അറിയിക്കുകയും ഉണ്ടായി. എന്നാല്‍ അവര്‍ എന്റെ സംശയം ഉത്തരം തരാതെ അവഗണിച്ചത് കൊണ്ട് ആ സംശയം ഞാന്‍ ബൂലോകത്തെ വായനക്കാരുടെ മുന്നില്‍ വയ്ക്കുകയാണ്.


ഓര്‍ക്കൂട്ടിലെ എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിന് ഒരാള്‍ 2007 ജൂലൈയില്‍ എഴുതിയ ടെസ്റ്റിമോണിയിലെ വരികള്‍ ആണ് " പ്രിയപെട്ട കൂട്ടുകാരിയിലും" "ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചവളിലും" ആയി ഈ ബ്ലോഗര്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.


പ്രിയ സഹോദരീ ഈ മനോഹര വരികള്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ആരുടെ വരികള്‍ ആണ് ഒന്ന് പറഞ്ഞു തരൂ...പ്ലീസ്...

ബൂലോകം മോഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു, വീണ്ടും വീണ്ടും...

on Wednesday, December 19, 2007

പുഴുവിന്റെ ബ്ലോഗില്‍ നിന്നും 'ഒരു മോഡേണ്‍ പ്രണയഗാഥ' എന്ന കഥ മോഷ്ടിക്കപെട്ടതിനെ കുറിച്ച് കഴിഞ്ഞയാഴ്ച അനിയന്‍‌കുട്ടിയും , പുഴു ബ്ലൊഗ് തന്നെയും ബൂലോകത്തെ അറിയിച്ചിരുന്നു.


എന്നാല്‍ ദേ, മോഷണം പൂര്‍‌വാധികം ശക്തിയോടെ തുടര്‍ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു..!


ഞാന്‍ ഇരിങ്ങല്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്ത "ഒരു കുഞ്ഞു ജനിക്കുന്നു" എന്ന കവിത യാതൊരു ഉളുപ്പും ഇല്ലാതെ ഐലൗ കേരള എന്ന സൈറ്റില്‍ ശ്രീ മനോജ് മാത്യു സ്വന്തം പേരില്‍ അതേ തലക്കെട്ടില്‍ ഇവിടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു...!


എന്നിട്ടും നിര്‍ത്തില്ലെന്ന് വച്ചാ...?


ശ്രീ: അജിത് പോളക്കുളത്തിന്റെ മുസിരിസ് എന്ന ബ്ലോഗില്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്ത "സരസു എന്ന പ്രാന്തത്തി" എന്ന കവിത ഇതേ മനോജ് മാത്യു അതേ തലക്കെട്ടില്‍ തന്നെ ഇവിടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിലും രസം ഈ മനോജിന് ആ നല്ല കവിത കഥപോലെ തോന്നിയത് കൊണ്ടാകാം അതില്‍ ചെറുകഥകളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ആണ് ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്..!


"മനോജേ, ബൂലോകത്ത് സൃഷ്ടികള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നവരാരും ഇതില്‍ നിന്നും യാതൊരു വരുമാനവും പ്രതീക്ഷിച്ചല്ല ഇവിടെ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നത്. താങ്കള്‍ ഒന്ന് അവരോട് അനുവാദം ചോദിച്ചിട്ട് എടുത്തോളൂ അവരുടെ പേരില്‍ തന്നെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചോളൂ. അല്ലാതെ എന്തിനു വെറുതേ.."

കെന്‍ സരോവിവ : ഓരോര്‍‌മ്മ

on Friday, November 9, 2007




സര്‍‌വസജ്ജരായ ബ്രിട്ടീഷ് സേനയ്ക്കുമുന്നില്‍ മാതൃരാജ്യസ്‌നേഹം മാത്രം കൈമുതലാക്കി പടപൊരുതിയ ധീരദേശാഭിമാനികളുടെ സമരവീര്യം നമ്മുടെ ഹൃദയത്തില്‍ ചുടുരക്തമായി ഒഴുകുമ്പോഴും, അഗോളതലത്തില്‍ അധിനിവേശത്തിനും അടിച്ചമര്‍ത്തലിനുമെതിരേ സമരം നടത്തി വീരമൃത്യു വരിച്ചവരേയും നാം വിസ്മരിച്ചുകൂടാ. അത്തരം പലരുടേയും രക്തസാക്ഷിത്വങ്ങള്‍ മാനുഷികതയിലുള്ള നമ്മുടെ വിശ്വാസം ഒന്നുകൂടി ഊട്ടി ഉറപ്പിക്കുകയും ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് മുന്നേറാന്‍ ആത്മവിശ്വാസം നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്നു.


അത്തരത്തില്‍ ഒരു രക്തസാക്ഷിത്വമായിരുന്നു നൈജീരിയന്‍ എഴുത്തുകാരനും കവിയും പരിസ്ഥിതി പ്രവര്‍ത്തകനുമായിരുന്ന കെന്‍ സരോവിവയുടേത്.


പെട്രോ ഡോളറിന്റെ രുചിയറിഞ്ഞെത്തിയ ബഹുരാഷ്ട്രകുത്തക ഭീമന്മാര്‍ക്കും അവര്‍ക്ക് ഓശാന പാടിയ സര്‍ക്കാരിനുമെതിരേ ചൂഷണത്തിനു വിധേയരായിക്കൊണ്ടിരുന്ന തന്റെ ഗോത്രജനതയായ "ഒഗോണി" ജനവിഭാഗത്തെ അണിനിരത്തി വിമോചന സമരം നടത്തി എന്ന ഒറ്റ കാരണത്താല്‍ നൈജീരിയന്‍ പട്ടാളം തൂക്കിലേറ്റിയ ആ മനുഷ്യസ്‌നേഹിയുടെ 12 ആം ചരമ വാര്‍‌ഷികമാണ് നവമ്പര്‍ 10.



നൈഗര്‍ നദീതീരത്ത് 404 ചതുരശ്ര മൈലില്‍ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന അഞ്ചുലക്ഷം ജനങ്ങള്‍ മാത്രമുള്ള ഒരു കൊച്ച് പ്രദേശമാണ് ഒഗോണി. കൃഷിയും മത്സ്യബന്ധനങ്ങളുമായി കഴിയുന്ന ഒഗോണ്‍ ഗോത്രവര്‍‌ഗക്കാരാണ് ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ അവകാശികള്‍.
ഒഗോണ്‍ ഗോത്രത്തിലെ ഒരു കച്ചവടക്കാരനായിരുന്ന "ജിം സരോവിവയുടെ" മകനായി 1941 ഒക്‌ടോബര്‍ 10 ന് കെന്‍ സരോ വിവ ജനിച്ചു. പഠനത്തില്‍ അതിസമര്‍ത്ഥനായിരുന്ന അദ്ദേഹം ഗവണ്മെന്റ് സ്‌കോളര്‍ഷിപ്പോടെ പഠിക്കുകയും ഡിഗ്രിക്കു ശേഷം ലാഗോസ് യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയില്‍ പ്രൊഫസറായി ജോലിയില്‍ പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്തു.


സൂര്യനസ്തമിക്കാത്ത സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഉടമകളായിരുന്ന ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍, 1901ഇല്‍ അക്രമണത്തിലൂടെ ഒഗോണികളെ കീഴ്പ്പെടുത്തി കോളനി സ്ഥാപിച്ചു. ഇതോടെ മറ്റു പല രാജ്യങ്ങളെ പോലെ ഒഗോണികളുടെയും ശിഷ്ടകാലം അധിനിവേശത്തിന്റെ ബന്ധനവും പീഡനവും നിറഞ്ഞതായി തീര്‍ന്നു.


1950 ഓടെ ഒഗോണിലും ദൈവത്തിന്റെ വരദാനമായ പെട്രോളിയം നിക്ഷേപം കണ്ടെത്തിയതോടെ അഗോള ശക്തികളുടെ മഞ്ഞളിച്ച കണ്ണുകള്‍ ഒഗോണിലേക്ക് പതിച്ചു. അവരവിടെ വലിയ തോതില്‍ പെട്രോള്‍ ഖനനം നടത്തുകയും അന്നത്തെ മൂല്യമനുസരിച്ച് വര്‍ഷം ശരാശരി 100 ബില്യണ്‍ ഡോളര്‍ എണ്ണ അവിടുന്ന് കടത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാല്‍ കച്ചവടകണ്ണുകള്‍ മാത്രമുള്ള അവരാരും ഒഗോണി ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനോ വികസനത്തിനോ ഒന്നും ചെയ്തില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല അശാസ്ത്രീയമായ വന്‍‌തോതിലുള്ള ഖനനം മൂലം നിരവധി പരിസ്തിതി പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉടലെടുക്കുകയും ഉണ്ടായി. അതോടെ കൃഷിയും മത്സ്യബന്ധനങ്ങളുമായി കഴിഞ്ഞിരുന്നവരുടെ ജീവിതത്തില്‍ ബാക്കിയായത് തരിശുഭൂമിയും മത്സ്യങ്ങള്‍ ചത്ത് പൊങ്ങുന്ന കടല്‍ത്തീരവുമായിരുന്നു.


സഹനത്തിന്റെ നെല്ലിപ്പടി കണ്ട ജനത, ജീവിതം ദുസ്സഹമായപ്പോള്‍ സ്വയം ഭരണത്തിനുള്ള അവകാശത്തിനു വേണ്ടി നടത്തിയ സമര പ്രഖ്യാപനങ്ങളെ നിര്‍ദയം അടിച്ചമര്‍ത്തുകയായിരുന്നു നൈജീരിയന്‍ ഭരണകൂടം.


അധിനിവേശത്തിനെതിരെ തന്റെ ജനതയുടെ ചെറുത്തുനില്പിന്റെ വീര്യം ഉള്‍ക്കൊണ്ട് 'റീജണല്‍ വിഭ്യാഭ്യാസ കമ്മീഷണര്‍' എന്ന കാബിനറ്റ് പദവിയുള്ള ഉദ്യോഗം ഉപേക്ഷിച്ച് പോരാടാന്‍ തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു കെന്‍ സരോവിവ. 1990ല്‍ അദ്ദേഹം 'മൂവ്മെന്റെ ഫോര്‍ ദ സര്‍‌വൈവല്‍ ഓഫ് ദ ഒഗോണി പീപ്പിള്‍'(മൊസാപ്പ്) എന്ന സംഘടനയുടെ നേതാവായി. 1993ല്‍ സംഘടനയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ മൂന്നു ലക്ഷം ഒഗോണികളെ അണിനിരത്തി ഗവണ്മെന്റിനെതിരെ ഒരു സമാധാന റാലി നടത്തിയതോടെ കെന്‍ സരോവിവ ഗവണ്‍‌മെന്റിന്റെ കണ്ണിലെ കരടായി മാറി.


അതുകൊണ്ട് തന്നെ നൈജീരിയന്‍ എഴുത്തുകാരുടെ പൊതുസംഘടനയുടെ പ്രസിഡന്റ് കൂടിയായ സരോവൊവയെ രാജ്യദ്രോഹക്കുറ്റം ചുമത്തി തടവിലാക്കി.


എന്നാല്‍ ലോകത്തെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് നൈജീരിയന്‍ പട്ടാളം 1995 നവമ്പര്‍ 10ന് ആ ധീരദേശാഭിമാനിയെ തൂക്കിലേറ്റുകയായിരുന്നു. കഴുമരത്തില്‍ വച്ചുപോലും അദ്ദേഹത്തോട് മനുഷ്യത്വം കാട്ടാതിരുന്ന പട്ടാള ഭരണകൂടം അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട മറ്റ് എട്ട് പേരേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്‍‌മുന്നില്‍ വച്ച് തൂക്കിലേറ്റിയ ശേഷം സരോവിവയേയും കഴുമരത്തിലേറ്റി. ആ മൃതദേഹം പോലും പിന്നീട് അജ്ഞാതമായ ഏതോ പൊതു സ്മശാനത്തില്‍ അടക്കം ചെയ്യുകയായിരുന്നു.


വന്‍‌കിട അധിനിവേശ കോര്‍പറേറ്റ് കമ്പനികളുടേയും അവര്‍ക്ക് ഒത്താശ ചെയ്ത് കൊടുക്കുന്ന പാവ സര്‍ക്കാരിന്റേയും ജനദ്രോഹ നടപടികളുടെ സത്യസാക്ഷിത്വമായിരുന്നു സരോവിവയുടെ രക്തസാക്ഷിത്വം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ എവിടേയോ നടന്ന ഒരു സംഭവം എന്നമട്ടില്‍ ഇതിനെ മറക്കുവാനോ അങ്ങിനെ നടിക്കുവാനോ നമ്മുക്കാവില്ല.



ഇന്ത്യയില്‍ ഉള്‍പ്പെടെ ലോകത്തിലെ എല്ലായിടങ്ങളിലും അധിനിവേശം നടത്തി കച്ചവടം ചെയ്യുന്ന ബഹുരാഷ്ട്ര കുത്തക ഭീമന്മാര്‍‌ക്ക് എതിരെ ഇന്നും പോരാടുന്ന ജനതയ്ക്ക് കെന്‍ സരോവിവയുടെ രക്തസാക്ഷിത്വത്തിന്റെ ഓര്‍‌മ്മ പുതിയ സമര വീര്യം നല്‍കുക തന്നെ ചെയ്യും.



He laughed gently and I relaxed
Happy to find
In spite of the gun.
He was still a man.
It lit the dark
that gentle laugh
In the pith of night...
But it was only the low laugh
Of one who was soon to die.

( സരോവിവയുടെ വരികള്‍ )

ലക്ഷ്മി ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വരുന്നു..

on Wednesday, November 7, 2007


രണ്ടു വയസുകാരി ലക്ഷ്മിയെന്ന കുരുന്നു ബാലികയെ കുറിച്ചുള്ള പോസ്റ്റില്‍ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ കുറിച്ചവരൊക്കെ തന്നെ ഇതേ കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ അറിയിക്കുവാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നെത് കൊണ്ട് മാത്രം ഒരറിയിപ്പായി ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കട്ടെ.


നമ്മുക്ക് അഭിമാനിക്കാം, സന്തോഷിക്കാം നീണ്ട 27 മണിക്കൂര്‍ ശസ്ത്രക്രിയ വിജയകരമായി പൂര്‍ത്തിയായിരിക്കുന്നു !.

ബാംഗ്ലൂര്‍ സ്പര്‍ശ് ആശുപത്രിയിലെ ഡോ: ശരണ്‍ പട്ടേലും മറ്റ് ഡോക്‌ടര്‍മാരും പാരാ മെഡിക്കല്‍ ടീമും നടത്തിയ ശ്രമം വിജയം കണ്ടിരിക്കുന്നു !.


ആ കുഞ്ഞിനു വേണ്ടിയുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥന ദൈവം ചെവികൊണ്ടിരിക്കുന്നു..


ലക്ഷ്മി ഒരു പ്രതീകമായി വളരെട്ടെ, രോഗവും വേദനയും തളര്‍ത്തിയ മനസുമായി ജീവിക്കുന്ന പലര്‍ക്കും പ്രതീക്ഷയുടെ കിരണമായി..


കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ ഇവിടെ.


( ഇതൊരറിയിപ്പ് മാത്രം.)

മരവും മനവും...

on Tuesday, October 23, 2007

കാണും; മരം കത്തുമെങ്കില്‍ ലോകം
ഒരു, മനം കത്തുമെങ്കിലാരു കാണും..?

ഒരു കാണാകാഴ്ച..

on Tuesday, October 16, 2007

തിരക്കു പിടിച്ച ജീവിതത്തിനിടെ എങ്ങും ഒന്നാമതെത്താനുള്ള പാച്ചിലിനിടെ നാം മനുഷ്യര്‍ക്ക് കൈമോശം വന്നുപോയ അനുകമ്പ, സഹജീവി സ്‌നേഹം.. അതോര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്നു ഈ പാവം ജീവി.


തന്റെ കൂട്ടുകാരനെ ഒരു വാഹനം ഇടിച്ചിട്ട് പോയതറിയാതെ തിരക്കുള്ള വഴിയില്‍ അതിനെ വിളിച്ചുണര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു നായ..

ഉണരാതായപ്പോള്‍ കുറഞ്ഞപക്ഷം വഴിയരികിലേക്ക് തള്ളി നീക്കി കിടത്തുവാന്‍ വിഫലശ്രമം.


നിസ്സഹായനായ ആ ജീവി ഒരല്പം സഹായത്തിനായി കേഴുകയാവാം..


അവസാന യാത്ര ചോദിക്കലാണൊ...? ആവൊ..

കളിയും അല്പം കാര്യവും.

on Monday, October 8, 2007


ഇക്കഴിഞ്ഞ ട്വന്റി 20 ക്രിക്കറ്റ് ഫൈനല്‍ ദിവസം മാധ്യമ പ്രതിനിധികളും ചാനലുകാരും കളിക്കാരുടെ വീടുകളില്‍ ചെന്ന് അവരുടെ ബന്ധുക്കളുടെയൊക്കെ ആഹ്ലാദങ്ങള്‍ തത്സമയം പകര്‍ത്താന്‍ ഓടി നടന്നപ്പോള്‍, "ന്റ ഗോപുമോന്‍ " എന്ന് നാഴികയ്ക്ക് നാല്പത് വട്ടം പറഞ്ഞ് ഇങ്ങ് കൊച്ചിയിലെ വീട്ടില്‍ വരെ ചാനലുകാര്‍ക്കും പത്രക്കാര്‍ക്കും ഒരമ്മ ചായയും ബിസ്ക്കറ്റും വിളമ്പിയപ്പോഴും, ഈ ടിവിക്കാരോടും പത്രക്കാരോടും പിന്നെ സന്തോഷം പങ്കിടാന്‍ എത്തിയ നാട്ടുകാര്‍ക്കും മുന്നില്‍ പടിവാതില്‍ കൊട്ടിയടച്ച ഒരു പ്രധാന വീടുണ്ടായിരുന്നു.



ടീം ഇന്ത്യയുടെ ക്യാപ്‌റ്റന്‍ മഹേന്ദ്ര സിങ്ങ് ധോണിയുടെ ബീഹാറിലെ റാഞ്ചിയിലുള്ള വീടായിരുന്നു അത്..!


അന്ന് മുഴുവന്‍ ധോണിയുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ ആരുടെ മുന്നിലും പ്രത്യക്ഷപ്പെടാതെ വീട് അടച്ചു പൂട്ടി ഒരു പോലീസുകാരനേയും പുറത്ത് കാവല്‍ നിര്‍ത്തി !


എന്തായിരുന്നു കാരണം ?.


കഴിഞ്ഞ ഏകദിന ലോക കപ്പ് മത്സരത്തിനിടെ ഇന്ത്യന്‍ ടീം ആദ്യ റൗഡില്‍ പുറത്തായപ്പോള്‍ ഇതേ നാട്ടുകാര്‍ ഇതേ വീടിനു മുന്നില്‍ ധോണിയുടെ പ്രതീകാത്‌മകമായ ശവസംസ്‌ക്കാര ചടങ്ങുകളും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പോസ്റ്ററുകള്‍ കരി ഓയില്‍ ഒഴിച്ചു വികൃതമാക്കി കെട്ടി തൂക്കിയുമാണ് ആ മാതാപിതാക്കളുടെ മുന്നില്‍ കലി തീര്‍ത്തത്.


അത് ക്യാമയില്‍ പകര്‍ത്താന്‍ ഈ പറഞ്ഞ മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകരും ഉണ്ടായിരുന്നു.


ഇതാണ് ക്രിക്കറ്റ്, അല്ലെങ്കില്‍ ഇതാണ് ജീവിതം !. ഉയര്‍ച്ചയില്‍ കൂടെ അഘോഷിക്കാന്‍ എല്ലാവരും ഉണ്ടാകും.


ജീവിതത്തില്‍ നമ്മുടെ ഗുരുനാഥര്‍ക്കാണ് കോച്ചിന്റെ റോള്‍. ബാറ്റിങ്ങും ബൗളിങ്ങും പോലെ അക്ഷരങ്ങളും അറിവും പഠിപ്പിച്ച് ജീവിതമെന്ന ക്രീസിലേക്ക് നമ്മളെ തനിയെ അയക്കുന്നു. ഭാവിയെന്ന മൂന്നു സ്റ്റമ്പുകള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ നമ്മള്‍ മാത്രം !. കണ്‍‌മുന്നിലേക്ക് പാഞ്ഞുവരുന്ന അവസരങ്ങളാകുന്ന പന്തുകളെ അടിച്ചു പറത്തി മുന്നേറാന്‍ നമ്മുക്ക് തുണയായുള്ളത് വിവേകം എന്ന ഒരു ബാറ്റ് മാത്രമാണ്. പക്ഷേ ഓര്‍ക്കുക, നാലു ചുറ്റിലുമായി എന്തിനും തയ്യാറായി നില്‍ക്കുന്ന ഫീല്‍ഡര്‍മാരെപ്പോലെ തടസ്സങ്ങളും വെല്ലുവിളികളും നമ്മളെ മിഴിച്ചു നോക്കി നില്പുണ്ടാകും. സൂഷ്‌മതയോടെ ആ തടസ്സങ്ങള്‍ക്ക് മുകളിലൂടെ അവസരങ്ങളെ ലക്ഷ്യത്തില്‍ എത്തിക്കാനായാല്‍ കൈയ്യടിക്കുവാനും അഭിനന്ദിക്കുവാനും എല്ലവരും കൂടെയുണ്ടാകും.


ഇനി ഒരു ചെറിയ പിഴവുമൂലം കിട്ടിയ അവസരം നഷ്‌ടപ്പെടുത്തിയാല്‍ തെറിക്കുന്നത് ജീവിതമെന്ന സ്റ്റമ്പ് ആയിരിക്കും. നമ്മോടൊപ്പം അതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന സഹകളിക്കാരന്‍ എതിര്‍‌വശത്ത് നമ്മളെ ഒന്ന് സഹായിക്കാന്‍ പോലും ആകാതെ നിസ്സഹായനായി നോക്കി നില്പുണ്ടാകും. എല്ലാ പ്രതിബന്ധങ്ങളേയും അതിജീവിച്ച് ജീവിതത്തിലും ഒരു സെഞ്ച്വറി തികയ്ക്കാന്‍ ആയാലോ. എതിരേ കളിക്കുന്നവര്‍ പോലും അല്പം അസൂയയോടെ എങ്കിലും നമ്മെ അംഗരിക്കുവാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരാവും.


എന്നാല്‍ ഈ ലക്ഷ്യത്തിലെത്താന്‍ യാതൊരു കുറുക്കുവഴിയും കണ്ടെത്തരുതെന്ന മറ്റൊരു കാര്യം കൂടി ഈ കളി നമ്മളെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. കളി ശ്രദ്ധയോടെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന അമ്പയറായി സാക്ഷാന്‍ ദൈവം എല്ലാം വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് നില്‍ക്കുന്നുണ്ടാവും. ഒരു പിഴവു പറ്റിയാല്‍ രണ്ടാമത് ഒരു അവസരം ഒരു കാരണവശാലും നല്‍കില്ലെന്നു തന്നെ!


എന്നാല്‍ നമ്മുടെ ഭാഗത്ത് ഒരു തെറ്റ് ഉണ്ടായിട്ടില്ലെങ്കില്‍ ശത്രുക്കള്‍ എത്ര വേണമെങ്കിലും "അപ്പീല്‍" ചെയ്തോട്ടെ, നമ്മള്‍ എന്തിനു ഭയപ്പെടണം..? എന്തിന് ഒഴിഞ്ഞ് കൊടുക്കണം ?. അവിടെ ദൈവം എന്ന അമ്പയര്‍ നമ്മളോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും.


അതു കൊണ്ട് ധൈര്യത്തോടെ മുന്നേറുക അവസരങ്ങളെ ഉറച്ച മനസോടെ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തിക്കുക.


ഇപ്പോള്‍ എന്തു തോന്നുന്നു ?.


ക്രിക്കറ്റ് കളി എന്നത് ജീവിതമല്ലേ...?


ജീവിതം എന്നത് ക്രിക്കറ്റ് കളിയല്ലേ....?

മരണത്തിന്റെ സംഗീതം...!

on Sunday, September 30, 2007



സംഗീതം..!


അത് മഹത്തായ കലകളില്‍ ഒന്നു തന്നെ.


ചില രാഗങ്ങളില്‍ കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍ പാടിത്തീരും മുന്‍പ് സ്വര്‍‌ഗത്തില്‍ നിന്നും അമൃത വര്‍ഷം പോലെ മഴ പെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് ചരിത്രം!. ഗുരുവായൂരിലെ അടഞ്ഞ തിരുനടക്കു മുന്‍പില്‍ നമ്മുടെ ഗാനഗന്ധര്‍‌വന്‍ തന്റെ മാന്ത്രിക ശബ്ഗത്തില്‍ ഒരു സ്തുതിഗീതം പാടിയാല്‍ ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാന്‍ നട തുറന്നു പ്രസാദിക്കും എന്നു കവി ഭാഷ്യം.


മ്യൂസിക്ക് തെറാപ്പി ഒരു ചികിത്സാരീതിയായി ശാസ്ത്രം അംഗീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞു.മനസിന്റെ മുറിവുണക്കുവാനും ആകുലതകള്‍ ശമിപ്പിക്കുവാനും രോഗങ്ങള്‍ മാറുവാനും വരെ ഇഷ്ട സംഗീതം ഉപയോഗപ്പെടുത്താമെന്ന് ആധുനിക ശാസ്ത്രം തെളിയിച്ചു കഴിഞ്ഞു.


എന്നാല്‍ സംഗീതത്തിന്റെ മറ്റൊരു മാസ്മരിക ഭാവം 75 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് ഒരുപാട് പേരെ മരണത്തിലേക്ക് മാടി വിളിച്ച സംഭവമാണ് "ഗ്ലൂമീ സണ്‍‌ഡേ".


1933 ഫെബ്രുവരി മാസത്തിലെ ഒരു ഞായറാഴ്ച ദിവസം ഹംഗറിയില്‍ ഉദയം ചെയ്ത ഒരു ഗാനം ഒരു കൊടുംകാറ്റ് കണക്കേ അമേരിക്ക, ബ്രിട്ടണ്‍, റഷ്യ, ഫ്രാന്‍സ് തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളില്‍ വീശിയടിച്ച് കുറേ മനുഷ്യാത്മാക്കളെ മരണത്തിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ടു പോയി.


ആ ഗാനമാണ് "ഗ്ലൂമി സണ്‍‌ഡേ".




റിസ്‌സോ സറസ്സ് എന്ന ഹംഗേറിയന്‍ പിയാനോ വിദഗ്ദ്ധന്റെ മനസിന്റെ ആഴങ്ങളില്‍ നിന്നും ഉടലെടുത്ത സംഗീതമാണ് "ഗ്ലൂമി സണ്‍‌ഡേ". പിണങ്ങിപോയ തന്റെ പ്രിയതമയുടെ അകല്‍ച്ച തകര്‍‌ത്ത മനസില്‍ നിന്നും ഉടലെടുത്ത ഈ ശോക ഗാനം പിന്നീട് ലോക ഗാന ശാഖയില്‍ തന്നെ ഒരു കറുത്ത ഇതിഹാസമാവുകയായിരുന്നു.


താന്‍ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഈ ഗാനവുമായി റിസ്‌സോ സെറസ്സ് പല സ്റ്റുഡിയോകളിലും കയറി ഇറങ്ങിയെങ്കിലും റിക്കോര്‍‌ഡ് ചെയ്യാന്‍ ആരും തയാറായില്ല. അവസാനം റിസ്‌സോ സെറസ്സിന്റെ നിരന്തര പരിശ്രമങ്ങളുടെ ഫലമായി ഈ ഗാനം പുറത്തിറങ്ങുകയും, ഒരാഴ്ചകൊണ്ടു തന്നെ "ഗ്ലൂമി സ‌ണ്‍‌ഡേ ഹംഗറിയുടെ ഹിറ്റ് ചാര്‍‌ട്ടില്‍ ഇടപിടിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാല്‍ അതൊരു ദുരന്തത്തിന്റെ ആരംഭമാണെന്ന് ആരും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.


ഗാനം ഹിറ്റായതിന്റെ പിന്നാലെ റിസ്‌സോ സറസ്സ് തന്റെ കാമുകിയെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ വിളിച്ചുവെങ്കിലും ഗ്ലൂമി സ‌ണ്‍‌ഡേയിലൂടെ തന്റെ പ്രിയതമന്റെ വിരഹദുഖം മനസിലാക്കി വീണ്ടും ആദ്ദേഹത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കാന്‍ കരുത്തില്ലാതെ അവര്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു !. മരണക്കുറിപ്പായി അവര്‍ ഒരു ചെറിയ പേപ്പറില്‍ കുറിച്ചിട്ടത് ഒരു വാക്കു മാത്രം "ഗ്ലൂമി സണ്‍‌ഡേ".


പിന്നീട് ഈ പാട്ട് കേള്‍ക്കുന്നവരൊക്കെയും ഒരുതരം ഭ്രാന്തമായ ആവേശത്തോടെ മരണത്തിലേക്ക് നടന്നടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു. പ്രേമവും ദാമ്പത്യവും ജീവിതം തകര്‍ത്ത ഒരുപാട് പേരെ ഈ ഗാനം മരണത്തിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ടുപോയി.


ഈ കാലയളവില്‍ ഹംഗറിയില്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്തവരില്‍ എത്രപേര്‍ ഈ പാട്ടില്‍ നിന്നും പ്രചോദനം ഉള്‍ക്കൊണ്ടു മരണത്തെ പുല്‍കി എന്നതിനു കൃത്യമായ കണക്കില്ലെങ്കിലും നൂറില്‍ അധികം പേരുടെ മരണത്തിനു പ്രത്യക്ഷ കാരണം "ഗ്ലൂമി സണ്‍ഡേ" ആയിരുന്നു.അതോടെ ഹംഗറിയിലെ ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഗ്ലൂമി സണ്‍‌ഡേ മരണത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായി മാറുകയായിരുന്നു!. റിസ്‌സോ സറസ്സ് എന്ന കലാകാരന്‍ മരണത്തിന്റെ പ്രവാചകനും !. ഒടുവില്‍ ഹംഗേറിയന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ഈ ഗാനം നിരോധിച്ചു.


1936-ല്‍ 'ബോബ് അലന്‍' എന്നയാളുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ 'ഹെല്‍കാബ്' എന്ന ബാന്റ് ഈ ഗാനം അമേരിക്കയില്‍ ഇറക്കിയതോടെ ഗ്ലൂമി സണ്‍‌ഡേ അമേരിക്കയിലും മരണത്തെ കുഴലൂതി വിളിച്ചുണര്‍ത്തുവാന്‍ തുടങ്ങി.


1941 -ല്‍ 'ബില്ലി ഹോളിഡേ' എന്ന പ്രശസ്ത ഗായിക ഗ്ലൂമി സണ്‍‌ഡേയുടെ ഇംഗ്ലീഷ് പരിഭാഷ ഇറക്കിയതോടെ അക്ഷരാര്‍‌ത്ഥത്തില്‍ ഒരര്‍‌ബുദം കണക്കേ "ഗ്ലൂമി സണ്‍‌ഡേ" ലോകമാകമാനം പകരാന്‍ തുടങ്ങി. ഒരുതരം പ്രേത സാന്നിദ്ധ്യം പോലെ ഈ ഗാനത്തെ ജനങ്ങള്‍ ഭയന്നു !.


ഹംഗറിയുടെ തലസ്ഥാനമായ ബുഡാപെസ്റ്റില്‍ ആത്മഹത്യചെയ്ത 'ജോസഫ് കെല്ലര്‍' എന്നയാളുടെ മേശമേലിരുന്ന മരണക്കുറിപ്പ് "ഗ്ലൂമി സണ്‍‌ഡേ"യിലെ വരികള്‍ ആയിരുന്നു.


മറ്റൊരിക്കല്‍ ഒരു നൈറ്റ് ക്ലബിലെ ലൈവ് ബാന്റില്‍ ഈ ഗാനം ആലപിക്കുമ്പോള്‍ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നും ഒരാള്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി ഈ ഗാനം പാടാന്‍ ആവശ്യപ്പെടുകയും അതേ സമയം അയാള്‍ പുറത്തിറങ്ങി സ്വയം തീ കൊളുത്തി മരിക്കുകയും ചെയ്തു!.


മറ്റൊരു ലൈവ് ബാന്റില്‍ ഈ ഗാനം ആലപിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കേ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കള്‍ പര‌സ്പരം വെടിവക്കുക വഴി മരിക്കാന്‍ തമ്മില്‍ സഹായിച്ചു.


"ഗ്ലൂമി സണ്‍‌ഡേ"യുടെ റിക്കോര്‍‌ഡുകളും ഈ ഗാനത്തിന്റെ വരികള്‍ പകര്‍ത്തിയ കടലാസു തുണ്ടുകളുമൊക്കെ ശരീരത്തിലും വസ്ത്രങ്ങളിലും ഒളിപ്പിച്ചു വച്ച ശേഷം ആത്മഹത്യ ചെയ്തവര്‍, തന്റെ ശവസംസ്കാര ചടങ്ങില്‍ ഉടനീളം ഗ്ലൂമി സണ്‍‌ഡേയുടെ വരികള്‍ മുഴങ്ങി കേള്‍ക്കണം എന്ന് അന്ത്യാഭിലാഷം എഴുതി വച്ചിട്ട് ആത്മഹത്യ ചെയ്തവര്‍, അങ്ങിനെ ഗ്ലൂമി സണ്‍‌ഡേയുടെ ഇരകള്‍ അനവധി, നിരവധി...!


റൊമില്‍ ഒരു തെരുവു ഗായകന്റെ ആര്‍‌ദൃമായ സ്വരനാധുരിയില്‍ ഗ്ലൂമി സണ്‍‌ഡേ കേള്‍ക്കാനിടയായ ഒരു പതിനഞ്ചുകാരന്‍ തന്റെ കയ്യില്‍ ഇരുന്ന പണമെല്ലാം ആ ഗായകനു കൊടുത്തിട്ട് അടുത്തുള്ള പാലത്തിനു മുകളില്‍ നിന്നും ചാടിമരിച്ചു !.


ഗ്ലൂമി സണ്‍‌ഡേയുടെ ലഹരി നിറഞ്ഞ ഈ മാസ്മരികത അറിഞ്ഞ ഹംഗേറിയന്‍ ഭരണകൂടം ഈ ഗാനം നിരോധിച്ചെങ്കിലും പലരും ഒളിച്ചും പതുങ്ങിയും ഈ ഗാനം ശേഖരിച്ചു വയ്ക്കുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നതിലൂടെ ആത്മഹത്യകളും തുടര്‍ന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു.


ആയിടെ ലണ്ടനിലെ ഒരു ഫ്ലാറ്റില്‍ നിന്നും തുടരെ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ഗ്ലൂമി സണ്‍‌ഡേയുടെ ഈണം ശ്രദ്ധയില്‍പെട്ട പോലിസുകാര്‍ ബലമായി ഫ്ലാറ്റ് തുറന്ന്‍ അകത്ത് കടക്കുമ്പോള്‍ കാണുന്നത് തന്റെ ടേപ്പ് റെക്കോര്‍‌ഡറില്‍ തുടര്‍ച്ചയായി പാടുന്നവിധം "ഗ്ലൂമി സണ്‍‌ഡേ" ഓണ്‍ ചെയ്ത് വച്ച ശേഷം അടുത്ത കസേരയില്‍ വിഷം കഴിച്ച് മരിച്ചു ഇരിക്കുന്ന ഒരു വീട്ടമ്മയേ ആയിരുന്നു !.


ഇത്രയും ആയപ്പോഴേക്കും പല രാജ്യങ്ങളും, ബി.ബി.സി ഉള്‍പ്പെടെ റേഡിയോകളും ഈ ഗാനത്തെ പൂര്‍‌ണ്ണമായും നിരോധിച്ചു.


"മരണത്തെ ഞാന്‍ സ്വപ്നം കാണുന്നു...
മരണത്തിന്റെ പുരാവൃത്തം ഇവിടെ കഴിയുന്നു...
ഇനിയുള്ളത് ചൂടെന്നോ തണുപ്പെന്നോ ആര്‍ക്കറിയാം..."




ഇത് ഗ്ലൂമി സണ്‍‌ഡേയിലെ ചില വരികള്‍ ആണ്.
മരണത്തിന്റെ രുചി ഈ വരികള്‍ എഴുതുമ്പോള്‍ കവി അറിഞ്ഞിരുന്നില്ലല്ലോ ?




നിഗൂഢമായ ഒരു യക്ഷികഥയുടെ പര്യവസാനം പോലെയാണ് ഈ ഗാനശില്പിയുടെ ജീവിതവും അവസാനിച്ചത് !.1968-ല്‍ തന്റെ ജന്മദിനത്തിനു തൊട്ടടുത്ത ഒരു ഞായറാഴ്ച ബുഡാപെസ്റ്റിലെ ഒരു കെട്ടിടത്തിനു മുകളില്‍ നിന്നും ചാടി റിസ്‌സോ സെറസ്സ് ആത്മഹത്യ ചെയ്തു !.തന്റെ ഗാനത്തിന്റെ വരികള്‍ അറം പറ്റിയത് പോലെ ഒരു ഞായറാഴ്ച റിസ്‌സോ സെറസ്സ് മരണത്തെ സ്വയം വരിച്ച് അതിന്റെ മണമറിയാനായി ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങി പോയതോടെ ഗ്ലൂമി സണ്‍‌ഡേ ലോക സംഗീത ചരിത്രത്തിലെ ഒരു ദുരന്തമായി പര്യവസാനിക്കുകയായിരുന്നു !!.

അഗതികളുടെ അമ്മ...

on Monday, August 27, 2007



97 വര്‍ഷം മുന്‍പ്.
ഒരു ആഗസ്റ്റ് മാസം 27 ആം തീയതി അല്‍ബേനിയയിലെ ഒരു സാധാരണ കുടുമ്പത്തിലെ മൂന്നു മക്കളില്‍ ഇളയവളായി "അഗ്‌നസ്" എന്ന പെണ്‍കുട്ടി പിറന്നു.


സ്‌കൂള്‍ പഠനത്തിനിടയിലും പന്ത്രണ്ടാമത്തെ വയസുമുതല്‍ പാവങ്ങളെ സഹായിക്കുക അവര്‍ക്കായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുക എന്ന ആഗ്രഹം മനസില്‍ കൊണ്ട് നടന്ന ആ പെണ്‍കുട്ടി 17ആം വയസു മുതല്‍ കന്യാസ്ത്രീകള്‍ക്കൊപ്പം ചേരുകയും, ഇന്ത്യ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടുന്നതിനും 15 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് 1931 മെയ് 24 നു ഇന്ത്യയില്‍ എത്തിചേരുകയുമായിരുന്നു അവര്‍.


സ്വര്‍ഗത്തില്‍ നിന്നും ദൈവം നിയോഗിച്ച ഒരു മാലായെ പോലെ ഇന്ത്യയിലെ അശരണര്‍ക്കും അനാഥര്‍ക്കും വേണ്ടി പ്രവര്‍ത്തിക്കുക വഴി ലോകത്തെതന്നെ നമ്മകള്‍കൊണ്ട് പ്രകാശപൂരിത ശ്രമിച്ച അഗതികളുടെ അമ്മയായിരുന്ന 'മദര്‍ തെരേസ' ആയിരുന്നു ആഗ്നസ് എന്ന ആ പെണ്‍കുട്ടി.


കൊല്‍കത്ത സെന്റ് മേരീസ് സ്കൂളില്‍ 1948 വരെ ജോലി നോക്കിയിരുന്നെങ്കിലും അവിടുത്തെ പുഴുക്കള്‍ നുരയുന്ന തെരുവോരങ്ങളിലെ പാവപ്പെട്ടവര്‍ക്ക് ഭക്ഷണവും പാര്‍പ്പിടവും ഒരല്പം സാന്ത്വനവും നല്‍കുക എന്ന കര്‍ത്തവ്യം ഏറ്റെടുക്കാന്‍ സ്‌കൂള്‍ അധികൃതരുടെ അനുവാദത്തോടെ ഇരുണ്ട വൃത്തികെട്ട തെരുവിലേക്കിറങ്ങുകയായിരുന്നു ആ അമ്മ.


നീണ്ട 9 വര്‍ഷക്കാലം ആ തെരുവിലെ ഇടുങ്ങില്‍ മുറിയില്‍ താമസിച്ച് ആരോരുമില്ലാതെ രോഗബാധിതരായി കിടക്കുന്നവരെ ജീവിതത്തിലേക്ക് നയിക്കാന്‍ അക്ഷീണ പ്രവര്‍ത്തനം തന്നെ നടത്തുകയാണുണ്ടയത്.


അനാഥര്‍ക്കും കുഷ്‌ടരോഗികള്‍ക്കും ഒരു അഭയ കേന്ദ്രമായി മദര്‍ 1950 ഒക്‌ടോബര്‍ 7 നു തുടങ്ങിവച്ച "മിഷണറീസ് ഓഫ് ചാരിറ്റി" എന്ന പ്രസ്ഥാനം ലോകം മുഴുവന്‍ വളര്‍ന്ന് ഇന്നത് നാല്പതിലേറെ രാജ്യങ്ങളിലായി 570 ഇല്‍ പരം സ്ഥാപനങ്ങളില്‍ ഒരു ലക്ഷത്തില്പരം സന്നദ്ധ പ്രവര്‍ത്തകരും 4000ല്‍ അധികം കന്യസ്‌ത്രീകളും പ്രവര്‍ത്തിച്ചു വരുന്നു.


ഏതോ ദുര്‍ബല നിമിഷത്തിന്റെ ബാക്കി പത്രമെന്നോണം സ്വന്തം വയറ്റില്‍ പിറന്ന കുഞ്ഞിനെ പൊക്കിള്‍ കൊടി അറുത്ത് കക്കൂസിലും അഴുക്കുചാലിലും എറിഞ്നിട്ടു പോകുന്നവര്‍, അപമാനഭയം കൊണ്ടോ വളര്‍ത്താന്‍ കഴിവില്ലാത്തതിനാലോ ഇത്തരത്തില്‍ ക്രൂരമായി ഉപേക്ഷിക്കുന്ന കുട്ടികളെ ഏറ്റെടുത്തു സം‌രക്ഷിക്കുവാന്‍ ശിശുഭവന്‍, എയ്‌ഡ്‌സ് എന്നത് മഹാപാപവും കൊടിയ രോഗവുമായി കരുതിയിരുന്ന കാലത്ത് എയിഡ്‌സ് രോഗികള്‍ക്കായ് ഒരാശ്വാസകേന്ദ്രം, അങ്ങിനെ ഒട്ടനവധി സ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്ക് മദര്‍ തുടക്കമിട്ടു.


ഈ അപൂര്‍‌വ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ സേവന തല്പരതക്കുള്ള നിരവധി അംഗീകാരങ്ങളും അവരെ തേടിയെത്തി.ഈ അവാര്‍‌ഡുകളും ബഹുമതികളും അവരെ കൂടുതല്‍ ഉദാരമതിയും വിനീതയും ആക്കിയതേയുള്ളുവെന്നും നമ്മുക്കറിയാം.
ഇത്തരത്തില്‍ അനാഥര്‍ക്കും ആലമ്പഹീനര്‍ക്കും വേണ്ടി ജീവന്‍ തന്നെ ഉഴിഞ്ഞുവച്ച മറ്റൊരു വ്യക്തിത്വത്തെ ഇനി കണ്ടെത്താനാവുമോ.

കരുണയും സ്‌നേഹവും കൈമുതലായി സൂക്ഷിച്ച ആ പുണ്ണ്യ വനിത അനോരോഗ്യത്താല്‍ 1997 മാര്‍ച്ച് 13-ആം തീയതി താന്‍ തുടങ്ങി വച്ച പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ തുടര്‍ നടത്തിപ്പ് സിസ്റ്റര്‍ നിര്‍മ്മലയെ ഏല്പിക്കുകയും , ദൈവം ഭൂമിയില്‍ ഏല്പിച്ച ജോലി സത്യസന്ധമായും കൃത്യമായും ചെയ്തു തീര്‍ത്ത് കരുണയുടെ ആ മാലാഖ 1997 സെപ്തമ്പര്‍ 5 നു ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞു പോയി.


നമ്മുടെ പ്രിയപെട്ടവര്‍‌ക്കൊപ്പം നാളെ സ്വര്‍ഗത്തില്‍ ആ സ്‌നേഹമാതാവിനെ ഒരിക്കല്‍ കൂടി കണ്ടമുട്ടുവാന്‍ ദൈവം ഇടനല്‍കിയെങ്കില്‍.....!!!



അക്കരെയിക്കരെ നിന്നാലെങ്ങിനെ....?

on Friday, August 24, 2007

അക്കരയിക്കര നിന്നാലെങ്ങിനെ ആശതീരും ..
നിങ്ങടെ ആശ തീരും....?


ഹലോ ഞാന്‍ റോസാ,അല്പം വെള്ളം ഒഴിക്കാവോ...?

on Thursday, July 26, 2007


പൂന്തോട്ടത്തിലെ വിടര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന റോസച്ചെടിയോട് കിന്നരം പറയുന്ന പലരേയും നാം നേരിലും സിനിമയിലും ഒക്കെ കാണറുണ്ട്. നമ്മളില്‍ പലരും ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോള്‍ അവയോട് കൊച്ചുവര്‍ത്തമാനം പറയാറുമുണ്ട്. വിടര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന ആ ചെടിയിലേക്ക് വെള്ളം തളിച്ചു കൊടുക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ കുളിപ്പിക്കൊമ്പോഴെന്നവണ്ണം കുസൃതിയോടെ തലയാട്ടി കളിക്കും പോലെ ഒന്നു ശ്രദ്ധിച്ചാല്‍ നമ്മുക്കു തോന്നാറില്ലെ..?


സസ്യങ്ങള്‍ക്കും ജീവനുണ്ട്, അവയ്‌ക്കും ദാഹമുണ്ടെന്നും വളര്‍ച്ചയുണ്ടെന്നും ഒക്കെ നമ്മുക്കറിയാം. എന്നാല്‍ നമ്മുടെ പൂന്തോട്ടത്തില്‍ നാം ഓമനിച്ചു വളര്‍ത്തുന്ന ഒരു ചെടി നമ്മുടെ ഫോണില്‍ വിളിച്ചു പറയുന്നു.. "ഹലോ, എനിക്ക് അല്പം വെള്ളം ഒഴിച്ചു തരാവോ...?"
ആവശ്യത്തിനു വെള്ളം കിട്ടുമ്പോള്‍ "മതി നന്ദി എന്നു പറയുക." എങ്ങിനുണ്ടാകും..?


ചിരിച്ചു തള്ളാന്‍ വരട്ടെ, ലോസ് ആഞ്ചലസിലെ "ബോട്ടാണിക്കാള്‍" എന്ന ഒരു സഘടന ഇതേ കുറിച്ചു കാര്യമായി ചിന്തിക്കുകയും അതു പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കുകയും ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്.
Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket ചെടിച്ചട്ടിയിലെ മണലില്‍ ഉറപ്പിക്കുന്ന അതി നൂതനമായ ഇലക്‌ട്രോണിക് സെന്‍സറില്‍ കൃത്യമായ വെള്ളത്തിന്റെയും വളത്തിന്റെയും അളവ് രേഖപ്പെടുത്തി അതു പ്രത്യേക സം‌വിധാനം വഴി കമ്പ്യൂട്ടറിലും അതില്‍ നിന്നും ടെലിഫോണിലേക്കും ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ചെടിക്കാവശ്യമായ ജലത്തിന്റെ വ്യതിയാനവും ഇലകളില്‍ പതിക്കുന്ന സൂര്യരശ്മികളുടെ വളരെ സൂഷ്‌മമായ വിത്യാസങ്ങള്‍ വരെ കണക്കു കൂട്ടിയാണ് ഇതു സാധിച്ചെടുത്തത്.


ഒരൊ ചെടികള്‍ക്കും പ്രത്യേക വ്യത്യസ്ഥമായ സെന്‍സര്‍ ആയതു കൊണ്ട് പൂന്തോട്ടത്തിലെ ഏതു ചെടിയാണ് വിളിക്കുന്നത് എന്നുവരെ ഫോണില്‍ പറയും.
വെള്ളം ആവശ്യമുള്ളപ്പോള്‍ മാത്രമല്ല അവ ഫോണില്‍ ആവശ്യപ്പെടുക. 'ആവശ്യത്തിനു ജലം കിട്ടിയാല്‍ വിളിച്ചു നന്ദി പറയുക, വെള്ളം ആവശ്യമില്ലാത്തപ്പോഴോ, ആവശ്യത്തില്‍ കൂടുതല്‍ വെള്ളം ഒഴിച്ചു കൊടുത്താലോ, ചെടിയുടെ ആദ്യത്തെ ആവശ്യം ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ലെങ്കില്‍ അത്യാവശ്യ ഘട്ടങ്ങളില്‍ വീണ്ടും പറയുക, ഇതൊക്കെയാണ് ചെടി ഫോണില്‍ വിളിച്ചറിയിക്കുന്നത്.


ഇത്തരത്തില്‍ റെക്കോര്‍ഡ് ചെയ്യപ്പെട്ട പത്തോളം ചെടികളുടെ കൊഞ്ചല്‍ കേള്‍ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കില്‍ 001,212,202,8348 എന്ന നമ്പരില്‍ ഇപ്പോള്‍ തന്നെ വിളിച്ചു നോക്കൂ...


ഭാവിയില്‍ നമ്മള്‍ ജോലിക്കിറങ്ങാന്‍ തിരക്കു കൂട്ടുന്നതിനിടെ നമ്മുടെ മൊബൈലിലേക്കു വിളിച്ചിട്ട് "ഞാന്‍ റോസയാ...പോകുന്നതിനു മുന്നേ എനിക്കു വെള്ളം തരാന്‍ മറക്കല്ലെ" എന്നു ആവശ്യപ്പെടുന്ന കാലം വിദൂരമല്ല
Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

സമയത്തിന്റെ വില..

on Monday, July 23, 2007


എങ്ങോ വായിച്ചു മറന്ന ഒരു കഥയാണ്. യാഥര്‍‌ത്ഥ്യവുമായി ഒരു ബന്ധവുമില്ലെങ്കിലും അതിഭാവുകത്വം ആണെങ്കിലും അതിങ്ങനെയായിരുന്നു...

ഒരു രാജ്യാന്തര ബിസിനസ് ശൃഘലയുടെ ഉടമയുടെ ആയുസെത്തിയപ്പോള്‍ ജീവനെടുക്കാന്‍ യമധര്‍‌മ്മന്‍ എത്തി. കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു :

'അയ്യോ എന്റെ ബിസിനസ് ഒക്കെ ഇപ്പൊ താറുമാറായി കിടക്കുകയാണ് അതൊന്നു ശരിയാക്കിയില്ലെങ്കില്‍ എന്റെ കാലം കഴിയുന്നതോടെ എല്ലാം നശിച്ചു പോകും അതു കൊണ്ട് ഒരു അഞ്ച് മാസം കഴിഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ സന്തോഷത്തോടെ വന്നോളാം' .

കാലന്‍ പറഞ്ഞു.

"ഹേയ്., അതു പറ്റില്ല ഭൂമിയിലെ താങ്കളുടെ ജീവിതം അവസാനിച്ചിരിക്കുകയാണ്"
അയാള്‍ വീണ്ടും അഭ്യത്ഥിച്ചു..

'അതു ശരിയാണ്, എന്നാലും എന്റെ കമ്പനികളുടെ ഓഡിറ്റിങ്ങ് ബഡ്ജറ്റുമൊക്കെ ശരിയാകുന്നത് വരെ ഒരു അഞ്ച് ആഴ്‌ച എനിക്ക് തന്നൂടെ..?'

യമന്‍ വീണ്ടും തുടര്‍ന്നു..

'അതിനുള്ള അനുവാദം എനിക്കില്ല, അതൊക്കെ ചിത്രഗുപ്‌തന്റെ കയ്യിലെ കണക്കാണ് ..
'അദ്ദേഹം വീണ്ടും അപേക്ഷിച്ചു.
'എന്നാല്‍ പല രാജ്യങ്ങളില്‍ ഉള്ള എന്റെ മക്കളെ വിളിച്ച് കമ്പനികളുടെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങള്‍ ഒക്കെ വിവരിച്ചു കൊടുക്കാന്‍ ഒരഞ്ചു ദിവസം താങ്കള്‍ ഒന്നു പറഞ്ഞ് വാങ്ങി തന്നൂടെ..?'

അല്പം നീരസത്തോടെ കാലന്‍ പറഞ്ഞു : 'പറ്റില്ല..'

ഒരുപാട് പ്രയാസത്തോടെ അദ്ദേഹം വീണ്ടും അപേക്ഷിക്കും പോലെ പറഞ്ഞു.

'എന്നാല്‍ കാര്യങ്ങള്‍ ഒക്കെ ഞാന്‍ ഇവിടിരുന്നു ചെയ്‌തോളാം അതിനുള്ള ഒരു അഞ്ചു മണിക്കൂര്‍ താങ്കള്‍ എന്തായാലും എനിക്കു തരണം..

'പറ്റില്ലെന്നു പറഞ്ഞില്ലെ..'

അയാള്‍ കരയും പോലെ തുടര്‍ന്നു..

'പ്ലീസ് ...എന്റെ മക്കളെ ഒക്കെ ഒന്ന് ഫോണില്‍ വിളിച്ചു സംസാരിക്കാനുള്ള ഒരു അഞ്ച് മിനിട്ട് എനിക്ക് തന്നൂടെ..?'

ദേഷ്യത്തോടെ യമന്‍ പറഞ്ഞു .

'അതിനു പോലും എനിക്കധികാരമില്ലെന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലെ എല്ലാം ദൈവ നിശ്ചയമാണ് താങ്കള്‍ ഈ നിമിഷം മരിക്കാന്‍ പോകുകയാണ്..'

എന്നാല്‍ യമധര്‍‌മ്മന്‍ അല്പം മനസലിവു തോന്നിയിട്ടാകാം ഒരേ ഒരു നിമിഷം അനുവദിച്ചു കൊടുത്തു. അയാള്‍ ഉടനെ അടുത്തു കിടന്ന ഒരു കടലാസ് എടുത്തു ഇത്രമാത്രം കുറിച്ചിട്ടു

"മക്കളെ, നമ്മുക്ക് ഇത്രയും സ്വത്തും സമ്പാദ്യവും ഒക്കെയുണ്ടായിട്ടും ഒരുപാട് വസ്‌തുവകകള്‍ വങ്ങിക്കൂട്ടിയിട്ടും എനിക്ക് ഒരു അഞ്ച് മിനിട്ട് ഈ ഭൂമിയില്‍ വാങ്ങാനായില്ല. അതുകൊണ്ട് ഈ ഭൂമിയിലെ മറ്റെന്തിനെക്കാളും വിലയുള്ളത് സമയം ആണ്. അതിനാല്‍ നിങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെ ചെയ്താലും ഒരു നിമിഷം പോലും വെറുതെ പാഴാക്കരുതെന്നു മാത്രമേ അച്‌ഛനു അവസാമായി പറയാനുള്ളൂ..."


ഒന്നിനും സമയമില്ലെന്നു പരിഭവിക്കുകയും അലസതയോടെ സമയം കൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്ന നമ്മുടെ കണ്ണ് തുറക്കാന്‍ ഇതിലും നല്ലൊരു ഉദാഹരണമുണ്ടോ...?

മനീഷയോട് സഹതാപമാവാം..എന്നാല്‍....

on Saturday, June 30, 2007

"മനീഷ, ദുര്‍‌വിധികളുടെ കൂട്ടുകാരി" എന്ന എന്റെ പോസ്‌റ്റിനേക്കുറിച്ചുള്ള അഭിപ്രായമറിയിച്ച കുറെ മാന്യ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കുള്ള മറിപടി ആണിത്. കമന്റില്‍ ഇട്ടാല്‍ അവര്‍ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലോ എന്നു കരുതി മാത്രം ഒരു പോസ്‌റ്റ് ആയി കൊടുക്കുന്നു..

ഒരു മലയാളി സഹോദരിയോടുള്ള സ്‌നേഹമോ സഹതാപമോ ആകാം അത്രയും ദേഷ്യം തോന്നാന്‍ കാരണം.

എന്നാല്‍ ആദ്യമേ പറയട്ടെ, മനീഷ എന്ന പെണ്‍കുട്ടി വെറും സാങ്കല്പ്പികം മാത്രമായിരുന്നു എന്നതാണ് സത്യം. അതുകൊണ്ട് മനീഷയോട് സഹതാപം ആകാം എന്നാല്‍ എന്നോട് വെറുപ്പു തോന്നരുതേ...

എന്റെ സ്‌നേഹിതന്‍ ആഞ്ചല്‍കാരന്‍ സൂചിപ്പിചതു പൊലെ നോക്കിനിന്നിട്ടു വന്നു എഴുതാന്‍ തക്കവണ്ണം മനസാക്ഷി ഇല്ലാത്തവനായി ഞാന്‍ അധപ്പതിക്കുകയില്ല എന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം. എന്നാല്‍ നമ്മുക്കു ചുറ്റും ഒരുപാട് മനീഷമാരുണ്ട് ഇപ്പൊഴും.., എല്ലാം അറിയാമെങ്കിലും ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ നമ്മുക്കു കഴിയാതത്ര, ഉയരത്തില്‍ പിടിപാടുള്ളവരുടെ ഇരകളാകുന്നവര്‍..
നമ്മള്‍ പലപ്പോഴും നിസ്സഹായരാവുന്ന അവസ്ഥ...

നാളെ ഏതെങ്കിലും ഒരു മനീഷയുടെ കഥ അറിയുമ്പോള്‍..അവരെയെങ്കിലും സഹായിക്കണം എന്ന തോന്നലുണ്ടാക്കാന്‍ ഇതു കാരണമായിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ എനിക്കു സന്തോഷമേയൂള്ളു.

തുടര്‍ന്നും വായിച്ച് അഭിപ്രായം അറിയിക്കുമല്ലോ..

ഐക്യത്തിന്റേയും അര്‍പ്പണത്തിന്റേയും പ്രതീകങ്ങള്‍

on Monday, June 25, 2007

ദീര്‍ഘവീക്ഷണവും അര്‍പ്പണബോധവുമുള്ള ഭരണധികാരികളുടെ കാലഘട്ടങ്ങളില്‍ എല്ലാം തന്നെ അതതു രാജ്യത്തിന്റെ യശ്ശസ് ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുവാനും കാലത്തിനു പോലും മായ്ക്കാനാവാത്ത എന്തെങ്കിലും ഒന്നു സ്വരാജ്യത്ത് തല ഉയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്ന പ്രതീകമായി നിര്‍മിക്കുവാനും ആ ഭരണാധികാരികള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു...
താജ്‌മഹലും, കുത്തബ്‌മിനാറും, പിസ ടവറും, ഈഫല്‍ ഗോപുരവുമെല്ലാം ഇതിന്റെ ഉത്തമോദാഹരണങ്ങളായി വാഴുന്നു. എല്ലാ ഗള്‍ഫ് രാജ്യങ്ങളിലും ഇത്തരത്തില്‍ എന്തെങ്കിലും കാണാന്‍ കഴിയും. അക്കൂട്ടത്തില്‍ പെടുത്താവുന്ന കുവൈറ്റിലെ രണ്ട് അസാധാരണഗോപുരങ്ങളാണ് കുവൈറ്റ് ടവറും, ലിബറേഷന്‍ ടവറും

'ലിബറേഷന്‍ ടവര്‍'
Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
കുവൈറ്റ് അമീര്‍ ആയിരുന്ന 'ഷേക്ക് ജാബര്‍ അല്‍ അഹ്‌മ്മദ് അല്‍ സബാഹ്' 1996 മാര്‍ച്ച് 10നു രഷ്‌ട്രത്തിനു സമര്‍പ്പിച്ച ലിബറേഷന്‍ ടവര്‍ ആണ് കുവൈറ്റിലെ ഏറ്റവും ഉയമുള്ള കെട്ടിടം. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും നീളം കൂടിയ ടെലികമ്മ്യൂണിക്കേഷന്‍ ടവറുകളില്‍ ഒന്നണത്. 372 മീറ്റര്‍ ഉയരമുള്ള ഈ ടവറിനു ഈഫല്‍ഗോപുരത്തെക്കാള്‍ 40 മീറ്റര്‍ ഉയരക്കൂടുതലാണ്. 'കുവൈറ്റ് ടെലികമ്മ്യൂണിക്കേഷന്‍ ടവര്‍' എന്ന പേരില്‍ നിര്‍മ്മാണമാരംഭിച്ച ഈ ടവര്‍ 1990 ലെ ഇറാക്ക് അധിനിവേഷത്തെ തുടര്‍ന്നു നിര്‍മ്മാണം നിര്‍ത്തിവച്ചു. ഏഴു മാസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷമുള്ള ഇറാക്കിന്റെ പിന്‍‌വാങ്ങലിനെ തുടര്‍ന്ന് നിര്‍മ്മാണം പുനരാരംഭിച്ച ഈ ടവറിനു ഇറാക്കില്‍ നിന്നും സ്വതന്ത്രമായതിന്റെ സ്‌മരണക്ക് 'ലിബറേഷന്‍ ടവര്‍' എന്നു നാമകരണം ചെയ്തു.
ഭൂനിരപ്പില്‍ നിന്നും 308 മീറ്റര്‍ ഉയരത്തില്‍ സ്‌ഥിതിചെയ്യുന്ന 1200 മീറ്റര്‍ ചുറ്റളവില്‍ ഒരു റിവോള്‍‌വിങ്ങ് റെസ്‌റ്റോറന്റും സന്ദര്‍ശകര്‍ക്കു പ്രത്യേകം ഇരുന്നു കുവൈറ്റ് മുഴുവന്‍ കണ്‍നിറയെ കാണാനുള്ള ഒരു ലോബിയും ഇവിടെ സജ്ജീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒപ്പം കുവൈറ്റ് വാര്‍ത്താവിതരണ മന്ത്രാലയതിനു കീഴിലുള്ള അതിവിപുലമായ ഒരു കസ്‌റ്റമര്‍ സര്‍‌വീസ് കൊംപ്ലക്‌സ്...ചുരുക്കത്തില്‍ ആകാശത്ത് മറ്റൊരു ലോകംതന്നെ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു..!
അവിടേക്കെത്തിപ്പെടുവാന്‍ സ്‌റ്റെയര്‍ കേസ് കൂടാതെ 21 ആളുകള്‍ക്ക് വീതം സഞ്ചരിക്കാവുന്ന 18 ലിഫ്‌റ്റുകളും ഉണ്ട്. ഒരു സെക്കന്റില്‍ 6.30 മീറ്റര്‍ കുതിച്ചുയരുന്ന ഈ ലിഫ്‌റ്റ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വേഗതയേറിയ ലിഫ്‌റ്റുകളുടെ ഗണത്തില്‍ പെടുന്നവയാണ്
ഇനി എവിടെയെങ്കിലും ഈ ലിബറേഷന്‍ ടവറിന്റെ ചിത്രം കാണുമ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കുക, രാജ്യം ഏറ്റവും നിര്‍‌ണ്ണായകമായ പ്രതിസന്ധികളിലൂടെ കടന്നു പോയപ്പോള്‍ പോലും ഭഗീരഥപ്രയത്നം പോലെ 67 മാസങ്ങള്‍ കൊണ്ട് കെട്ടിപ്പടുത്ത ഈ ടവര്‍ നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യത്തിന്റെ പ്രതീകം കൂടിയാണെന്ന്..!
'കുവൈറ്റ് ടവര്‍'
കുവൈറ്റ് സന്ദര്‍ശിക്കുന്നവരെ എറ്റവും കൂടുതല്‍ ആകര്‍ശിക്കുന്ന ഒന്നാണ് കുവൈറ്റ് ടവര്‍. അടുത്തടുത്തായുള്ള മൂന്നു ടവറുകള്‍ ചേര്‍ന്നതാണിത്. 187 മീറ്റര്‍ ഉയരമുള്ള ആദ്യത്തെ ടവറിനു മുകളില്‍ സന്ദര്‍ശകര്‍ക്കായുള്ള വിശാലമായ ഒരു വിശ്രമസ്ഥലം, ഓരോ അര മണിക്കൂറിലും ഒരുചുറ്റു പൂര്‍‌ത്തിയാക്കുന്ന ഒരു റിവോള്‍‌വിങ്ങ് റെസ്‌റ്റോറന്റ്, ഒരു ഇന്‍ഡോര്‍ ഗാര്‍ഡന്‍ ഉള്‍പ്പെടെ സുന്ദരമായ ഒരു കാഴ്ചക്കു വേണ്ടതെല്ലാം അവിടെ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്.
14.5 മീറ്റര്‍ ഉയരത്തിലുള്ള രണ്ടാമത്തെ ടവറിനു മുകളിലായി കുവറ്റ് സിറ്റിയിലേക്ക് നിത്യോപയോഗത്തിനുള്ള ഒരുമില്യണ്‍ ഗാലന്‍ ശുദ്ധജലം സംഭരിച്ചുവക്കാവുന്ന കൂറ്റന്‍ വെള്ള ടാങ്കാണ്. ഇതോടൊപ്പമുള്ള മൂന്നാമത്തെ നേര്‍ത്ത ടവറിനകത്താണ് മറ്റ് രണ്ട് ടവറുകളുടേയും പ്രവര്‍ത്തനത്തിനാവശ്യമായ വൈദ്യുതിയും മറ്റും ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്.
പൊതുജനത്തിനായി 1979 മാര്‍ച്ചില്‍ തുറന്നു കൊടുത്ത ഈ ടവരുകളുടെ മുകളറ്റം ഒരു സൂചിമുനപോലെ തീര്‍ത്ത് ആകര്‍ഷണീയമാക്കിയിരിക്കുന്നു..!
പ്ലാസ്റ്റിക്കും അലൂമിനിയവും ചേര്‍ന്ന പ്രത്യേക മിശ്രിതം കൊണ്ടു നിര്‍മ്മിച്ച പ്ലേറ്റൂക്കളില്‍ പൊതിഞ്ഞ ഇതിന്റെ താഴികക്കുടങ്ങള്‍ രാവും പകലും ഒരേപോലെ തിളങ്ങി പ്രൗഢഗംഭീരമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ഇത്തരം സ്വപ്നങ്ങള്‍ പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കുവാന്‍ കുറെ പണം മാത്രം പോര ഐക്യവും അര്‍പ്പണമനോഭാവവും വേണമെന്ന് ഇവിടുത്തെ ഭരണാധികാരികള്‍ നമ്മെയും പഠിപ്പിക്കുന്നു...!